Witam na Karol-Miarka.pl!     Znajdziecie tutaj wszystkie informacje dotyczące partona I LO w Mikołowie

Od początku swej pracy nauczycielskiej Karol Miarka zdradzał zainteresowania literackie i publicystyczne. Napisał szereg artykułów i utworów po niemiecku. Do 37 roku życia Miarka czuł się Niemcem. Biograf nauczyciela z Pielgrzymowic Stanisław Bełza podaje, że Miarka był wtedy jeszcze przekonany, że polska literatura niegodna jest zajęcia wykształconego człowieka, że jest to wyłącznie literatura ludowa. Ks. Bernard Bogedain, rzecznik nauki języka polskiego wśród Polaków, w czasie wizytacji szkoły w Pielgrzymowicach przekonał Miarkę, jak ważna jest nauka w języku polskim. "Ks. Bogedain był pierwszym człowiekiem, z którego ust usłyszałem czysty płyn polskiej mowy i pokochałem ją" - przyznał Miarka w 1853 r. Pod wpływem ks. Bogedaina Miarka zaczyna pisać po polsku, pomagał w opracowaniu polskiego śpiewnika kościelnego.

Dopiero jednak wizyta w Cieszynie u Pawła Stalmacha i kontakt z wielką literaturą polską obudziły w Miarce polską świadomość narodową. Zaczął współpracować z "Gwiazdką Cieszyńska" (w latach 1861-1868), której redaktor, Paweł Stalmach roztoczył opiekę nad jego pisarstwem. Jako pisarz Miarka debiutował na łamach "Gwiazdki Cieszyńskiej" powiastką "Klemensowa Górka" o początkach chrześcijaństwa na Górnym Śląsku. W tym też czasopiśmie w roku 1863 ukazał się jego słynny artykuł "Głos wołającego na puszczy górnośląskiej", w którym Miarka wzywał nauczycieli szkół ludowych do pielęgnowania języka polskiego. Stał się też czynnym organizatorem śląskiego ruchu społecznego i kulturalnego, przyczynił się znacznie do nawiązania kontaktów Śląska z innymi dzielnicami Polski.


W latach 1868-69 Miarka redagował czasopismo "Zwiastun Górnośląski". Gdy próbował nadać tej gazecie wyraźnie polskie oblicze, duchowni śląscy zaniepokoili się, a on sam został zwolniony z redakcji. W rezultacie pismo szybko straciło czytelników. Miejsce "Zwiastuna" zajął "Katolik".